Bir çift göz gördüm bu gün

Hayata anlam yükleyen bir çift göz

Beyaz montunun içindeki bir kapı gibi

Dünyaya açılıyordu gözlerin.

Sözlersiz anlatıyordu seni

Çoğu kelimenin anlatamayacaklarını

Yaşadıklarını, duygularını, seni.

Pembeyle parlıyordu parmakların.

Mütevazi bir renkti.

Güven veriyordu nedensizce.

Huzur dolu ve rahatlatıcı bir güven.

Sonra saçların uçuştu rüzgârdan.

Kızmıştım rüzgâra!

Çünkü kızdırmıştı seni istemeden.

Yürüdüğün taşlara kızdım sonra.

Hani küçük aklımla tedbir aldım.

Düşürmesinler seni diye.

Sonra dönüp zamana kızdım.

Dünyaya kızdım.

Geçmişe, korkularına, hayata

Kızdım işte kendimce.

Masumca korkuttum onları

Seni rahat ve huzurlu bıraksınlar diye

Tıpkı senin yaptığın gibi,

Huzur dolu olsun istedim hayatın.

Bilmiyorum. Acaba çok şey mi istedim?