Gecenin ince karanlığı
Ve içeriye süzülen keskin ay ışığı
Sessizce dinliyordum.
Nefes alırken içten içe ağlıyorum.
Özlüyorum geçmişi
Saklıyorum içimdeki o acı terk edişi
Düşlüyorum seni
Kulağımı dolduran içten sesini
Dışarıdan bir kuş bağırıyor.
Düşlerin yüreğimi dağlarken
Dipsiz kuyuya bir yaş daha dökülüyor.
Ben geceye ismini haykırırken
Bir kez daha uzağım ellerine
Gözlerim bakamaz oldu gözlerine
Gecenin içinde günahkar dudaklarım.
Seslenemez oldu senin yüzüne
Kayboldum karanlık içinde
Al beni içine sen. Ey gece!









