Dönüp hayatıma bakıyorum da ‘Ne yaşamışım ben yahu?’ diye. Aklıma bir şey gelmiyor bazen inanır mısınız? Sanki onca yılı yaşayan ben değilim de bir başkası. Nasıl olur da hatırlamaz insan bir anda geçmişini. Sorun mesela bir dün bana ne yaşadın geçmişte diye. Alacağınız cevaplar belli başlıdır: ‘Bilmem.’, ‘Hangi geçmişte?’, ‘Ne geçmişi?’, ‘Nasıl yani?’ ve bunların türevleri işte.

Şimdi bu konuya nasıl ve nereden geldiğimi merak edenleriniz vardır ki onlara çok hak verdiğimi söylemem lazım. Bu konuya nerde geldiğimi inanın ben de bilmiyorum. İçimden bir şeyler yazmak geldi ben de yazayım dedim. Üstelik duygusal bir şeyler yazacaktım ama parmaklarımdan bunlar çıktı ne yapalım. İyisi mi hayatı sorgulamaya devam edelim biz. Madem başladık bitirmeden olmaz değil mi?

Şimdi dönüp bakın bakalım neler yaşadık bu güne kadar? En çok nerede birikmiş şu derinde kalan anılar? Herkesin belli başlı cevapları vardır şimdi; evde, okulda, bahçede vb. bana soracak olursanız benim anılarım belli bir yerde toplanmaz arkadaş. Her yerde yaşarım ben o anıları. Ha sonradan hatırlayamam orası ayrı bir mesele.

Anı dedim de aklıma geldi. Aklımdan çıkmayan bir anım vardı benim de. Daha küçüğüm hani benekli şort ile gezdiğim günlerde. Sıcak bir Antalya günü Düden’e gidelim dediler biz de tamam dedik. Bir gün önceki yağmurdan kalma su birikintileri etrafta tabi. Neyse geldik Düden’e ‘Ahha!’ dedim park varmış. Koşuşturduk hep beraber parka oynayalım diye. Neyse çıktım barfiks çubuğuna geziniyorum öyle. Bir an elim kaymaz mı? Kayıpta suya düşmem mi? Düşüp de tamamen ıslanmam mı? Islanıp da zorla kurusun diye elbiselerim çıkarılmaz mı? İşte o günüm tarihimde kara bir leke olarak durmakta. Tüm elbiselerimi çıkarmamıştım belki de ama yine de kara deftere işledim o günümü.

Sonra bir gün açtım resim albümlerini o güne ait ne kadar resim varsa yırttım bıraktım. Arada bir iki tane çarptım tabi ileride gülecek bir şeylerim olsun diye. Yahu insan kendisiyle dalga geçer mi ? Sizi bilmem ama ben bundan çok zevk alıyorum. Yani bir başkasını kızdırsam bu kadar zevk alamam, yüklü bir miktar para gelse bu kadar mutlu olamam. Hani karşılıkta veremiyor ya o an kızarıp bozardığımı anlıyorum bir seviniyorum bir seviniyorum sormayın. Hani başka kızacak, dalga geçecek kimsen yok mu be adam diyebilirsiniz. Var, var ama bu kadar iyisi yok ne yapalım.

Evet ben ‘ Niye hep ben konuşuyorum?’ diye soran birisine ‘Çünkü gece oldu’ diyebilecek kadar saçmalayan birisi olabiliyorum bazen. Hatta çoğu zaman daha fazlası da olabiliyor. Bunu beni tanıyanlara sormak lazım.

Yazdıkça yazası geliyor be insanın. Ah bir de ne yazdığımı anlayabilseydim daha iyi olacaktı da. İşte kafa dalgın, gözler baygın maksat bir şeyler yapıyor olmak. Ey okuyucu olur da anlarsan bu yazdıklarımdan bir şeyler alttaki yorum bölümüne yaz bir şeyler de ben de anlayayım sana zahmet. Ya da yaz bir iki anı da sen bu başlığı zengin et.

Kafiye işi de tamam yazıya burada bir nokta koymak gerek o zaman. Haydi kalın sağlıcakla.